Mijn vorige post ging over hoe wonderbaarlijk en mooi onze aarde is. Maar minstens zo bijzonder is de mens zelf, op deze aarde.
Wij zijn wonderbaarlijk in alles wat ons mens maakt: onze gedachten, emoties en gevoelens zowel positief als negatief. We zijn liefdevol, goed van hart, gevoelig, vooruitstrevend en trots. Tegelijkertijd hebben we ook de capaciteit om destructief te handelen.
Vanaf onze jeugd doen we ervaringen op die ons vormen tot wie we vandaag zijn. Die ervaringen kleuren hoe we denken, voelen en handelen. Elke dag gaan er talloze gedachten door ons heen. We piekeren, reflecteren, en soms verliezen we daarin de balans.
We worden beoordeeld op wie we zijn, en tegelijkertijd vormen we zelf ook voortdurend een mening over onszelf en over anderen. Dat maakt ons menselijk, maar ook kwetsbaar en complex.
Juist in die combinatie schuilt iets bijzonders: het vermogen om te groeien, te begrijpen en bewust te worden van onszelf.
Daar ligt niet alleen onze kwetsbaarheid, maar vooral onze kracht.